تجربه عملی با پمپ های سرامیکی در مقاومت در برابر کریستالیزاسیون-گرفتگی ناشی از آبکاری در تصفیه فاضلاب
آبکاری فاضلاب بد است. pH حدود 1.5 تا 3.0 کاهش می یابد، با کلریدها، فلزات سنگین و گرد و غبار فلزات ریز بارگیری می شود. بنابراین پمپ شما به دو صورت ضربه می زند: اسید فلز را می خورد، و نمک های محلول هر زمان که دما یا غلظت تغییر می کند به صورت کریستال خارج می شوند. آن کریستالها به پیستون میچسبند، در محفظه جمع میشوند و خیلی زود جریان خود را از دست میدهید، مهر و مومها را باد میکنید، یا کل چیز به صورت جامد قفل میشود.
چرا کریستال ها خیلی سریع تشکیل می شوند؟ ساده پس از خاموش شدن، هر مایعی که در داخل باقی می ماند کمی تبخیر می شود، نمک ها فوق اشباع می شوند و درست روی سطح پیستون و دیواره سیلندر شروع به هسته شدن می کنند. که فاصله را کوچک می کند، روی پیستون می کشد، آب بندی را خراب می کند و در نهایت آن را می گیرد. کاویتاسیون به دردسر می افزاید - حباب های هوا نقاط داغ ایجاد می کنند که بارش را حتی بدتر می کند.
پیستون های سرامیکی (آلومینا یا زیرکونیا) بهتر از فولاد این کار را انجام می دهند. برای یک چیز، سطح صیقلی نرم است - کریستال ها آنقدر محکم نمی شوند. برای دیگری، سرامیک سخت تر است - HRA 85-90 در مقابل 316 ضد زنگ در 50-55. بنابراین حتی اگر مقداری سنگ ریزه به داخل شکاف وارد شود، سطح را مانند فولاد خراش نمی دهد. هنگامی که فولاد خراشیده می شود، مهر و موم شلیک می شود. ما سیستمهایی را دیدهایم که ضایعات کروم با pH 2 را با پیستونهای سرامیکی همراه با بدنههای 316 لیتری کار میکنند - دو سال کار مداوم و بدون خوردگی، سه برابر بیشتر از پمپهای تمام فولادی در یک نقطه.
برخی از طرح ها نیز کمک می کند. آنها شیارهای روانکاری داخل محفظه را ماشین می کنند که از خود مایع پمپ شده برای ادامه شستن پیستون استفاده می کند و زباله ها را از محل مناسب دور می کند. درگاه ورودی اغلب بزرگتر است - حدود 50٪ مساحت بیشتر از استاندارد - بنابراین جریان کاهش می یابد و مواد جامد شانس کمتری برای نشستن و چسباندن خود به دیوارها دارند.
اما حقیقت اینجاست - متریال و طراحی فقط شما را به این نتیجه می رساند. تفاوت واقعی از نحوه عملکرد شما ناشی می شود. و قانون شماره یک؟ در ثانیه ای که پمپ متوقف شد، با آب تمیز بشویید. دور نشوید، تا ناهار منتظر نمانید – فوراً این کار را انجام دهید. اگر آن مایع خورنده و سنگین نمک را حتی برای چند ساعت در حالت نشسته بگذارید، به یک پیستون گیر کرده برمی گردید.
در مرحله بعد، اگر می توانید آن را به حرکت ادامه دهید. فاضلاب را به طور مداوم به گردش در آورید تا چیزی در داخل راکد باقی نماند. اگر مجبور به خاموش شدن هستید، محفظه را کاملاً تخلیه کنید - هیچ گودالی باقی نگذارید.
همچنین، هر 8 ساعت یا بیشتر یک بار شستشوی معکوس انجام دهید – فقط کافی است جریان را با آب تازه به مدت 10 تا 15 ثانیه معکوس کنید. این پوسته نازک را قبل از سخت شدن به بتن از بین می برد. چند وقت یکبار؟ بستگی به میزان شوری جریان شما دارد - نمک بیشتر به معنای گرگرفتگی های مکرر است.
و یک درس سخت آموخته شده: اگر پیستون حرکت نمی کند، هرگز و هرگز دکمه شروع را نزنید. سرامیک سخت است اما شکننده است – وادار کردن آن باعث ترک خوردن پیستون یا آستر می شود و این تعمیر گران قیمت است. در عوض، برق را بکشید، آن را از هم جدا کنید و قطعات را در آب گرم یا یک حلال ملایم خیس کنید تا کریستال ها به آرامی حل شوند.
نکته آخر - شما به سه چیز نیاز دارید: سرامیک برای سطح، طراحی هوشمند برای کاهش نقاط مرده، و عادات روزانه سخت. سرامیک به شما مقاومت در برابر سایش و اصطکاک کم می دهد. طراحی خوب با شیارهای شستشو و ورودیهای بزرگ، مکانهایی را که کریستالها میتوانند نگه دارند، کاهش میدهد. اما اگر از شستشو صرف نظر کنید یا اجازه دهید یک شب خیس بماند، حتی بهترین پمپ نیز از کار می افتد. این اصول اولیه را به درستی دریافت کنید و جریان جاری و تماس های تعمیر و نگهداری را پایین نگه دارید.
